هیچکس نیست که از سیاهی خوفناک این شب نگوید و از طولانی شدنش ننالد. هر آنکس که امیدوارنه به دنبال کورسوی نوری هم میگشت و سیاهی صاف و کامل این شب را انکار میکرد هم اکنون تکرار میکند که ، آری شب است. شبی تاریک و بدون نور. در نهایت سیاهی ترس وهم امیزی وجود همه مان را گرفته و به هر کور سویی خیره میشویم و چون خاموش میشود میگوییم شب است شبی تاریک.شبی که پایان ماجراست. و شاید پایان تاریخ است و امیدمان به هیچ نادر و زرتشتی هم نیست.
برچسب:
نویسنده: میلاد شمس
تاريخ: دوشنبه
27 شهريور
1402 ساعت: 0:13